<p>W <em>Joela 2:12</em> znajdujemy Boże wezwanie skierowane do Jego ludu, by zwr&oacute;cił się do Niego całym sercem. Werset ten zachęca nas do refleksji nad znaczeniem nawr&oacute;cenia i pokuty w naszym życiu.</p>
<p>Słowo <em>&bdquo;nawr&oacute;cenie&rdquo;</em> oznacza zwrot ku czemuś lub powr&oacute;t. W wymiarze duchowym ten zwrot oznacza zmianę postawy i postępowania &ndash; taką, kt&oacute;ra oddziela nas od grzechu i przybliża do Boga. Nie jest to jedynie akt wiary, lecz ciągły proces wymagający zaangażowania, wysiłku i wytrwałości.</p>
<p>To nawr&oacute;cenie zaczyna się od pokuty &ndash; głębokiego poczucia b&oacute;lu i żalu z powodu naszych grzech&oacute;w. Pokuta prowadzi nas do uznania naszych uchybień oraz potrzeby Bożego przebaczenia. Taki b&oacute;l i płacz są niezbędne, abyśmy mogli zmienić sw&oacute;j spos&oacute;b życia i doznać przemiany przez Boga.</p>
<p><em>Wezwanie to nakazuje nam zwr&oacute;cić się do Boga całym sercem</em>. Oznacza to, że nasze nawr&oacute;cenie musi być całkowite i szczere. Nie możemy jedynie zmieniać zewnętrznego wyglądu czy działań; musimy przemienić nasze umysły i serca. Pełne nawr&oacute;cenie wiąże się z całkowitym oddaniem się Bogu i bezwarunkowym poddaniem się Jego woli.</p>